Op dinsdagavond ging ineens nog laat de bel. Als alleenstaande vrouw en wetende dat in deze buurt genoeg mafketels rondlopen die ook al welles inderdaad aangebeld hadden, ignoreerde ik de bel maar en wou net gaan douchen, na een best drukke dag. Tot mijn telefoon ging. - Doe je niet meer open?- ???? wacht es even, dat kan niet zo laat... - Nou.- Oké, oké, ik doe al open. Nog steeds wat beduusd door dit erg onverwachte bezoek wachtte ik bij de deur en ja het was hem toch echt en ik belandde ook haast gelijk waar ik hoorde: op de grond. Hij kietelde en kneep mij en ik bleef maar om mijn eigen as draaien op de grond, en ik wist nog steeds niet wat mij ineens overkwam. Verrassing maakte plaatst voor een nogal enorme vreugde en wat traantjes. Het was alweer zo lang geleden en eigenlijk zou het nog tot donderdag duren voordat wij ons weer zouden zien.
De stok maakte mijn billen nog wat paarser, ik mocht hem nog even pijpen en nog steeds vastzittend aan mijn bed met de vibrator in mijn onderbroek gestopt liet hij mij achter en ik mocht de vibrator pas uitzetten als hij mij weer ging bellen.
Nou, daar zit je dan op bed, vast met een ketting en met een vibrator in je onderbroek. De laatste hield het alleen niet meer zo lang vol en begaf het voordat ik gebeld werd. Kennelijk raakte dat arme ding helemaal oververhit door al die onverwachte drukte..... Ik was ook aardig opgewarmd door al dat spannends zo laat op de avond , maar bleef wel netjes zitten tot ik gebeld werd. Dat duurde niet meer zo lang en wij kletsten nog heel even en dan mocht ik gaan slapen, wel zo met de ketting en al. Oké dan. Hm dat ding is nogal koud en ik haat kou. Maar aangezien metaal erg goed warmte opneemt ging ik gewoon even ermee onder de deken "knuffelen" en zo was dat euvel gauw verholpen. Verder heb ik best goed geslapen zo ook al ben ik wel een aantal keren wakker geweest. Maar dat lag niet alleen aan de ketting.
Donderdagochtend. Ik heb zelfs een beetje uitgeslapen voor mijn doen en ben dan gauw gaan douchen en mij verder goed schoonspoelen, scheren, optutten, met de nagellak vechten, alles klaarzetten en dan wachten.....
Deze keer deed ik maar wel gelijk de deur open toen hij aanbelde :). Ik stond wat onwennig zo opgetut in de deuropening te wachten . Ik voel mij dan altijd wat ongemakkelijk en verlegen als ik er zo bijloop en eigenlijk zou ik mij liever verstoppen op zo een moment. Nu is dat wat onterecht want mijn Heer en Meerdere kon het wel erg waarderen en vond het een veel betere uitdossing dan dinsdagavond in mijn werkkleren... En ohhhh, ik wordt dan zo verlegen. Shoot.... Ik vind mijzelf namelijk helemaal niet zo mooi...en vind het vaak niet zo nodig om veel aandacht aan mijzelf te besteden. En ja, daar doe ik mij waarschijnlijk te kort mee. En ook qua subje hoor ik toch juist meer aandacht aan mijzelf te gaan besteden en er fatsoenlijk bij te lopen.... Als het dan al niet voor mijzelf is, dan in ieder geval voor hem. Daarin zal ik in ieder geval nog veel moeten leren.
Maar goed, het eerste lange " echte" spel in mijn nieuwe huisje.... Hoe gaat dat worden en vooral voelen. Nouja, voelen zal ik het zeker nadat mijn billen al wat voorgekleurd zijn van dinsdagavond...
Na wat begroeting en knuffel enzo was dat ook het eerste wat hij ging inspecteren. Ja, toch onverwacht mooie kleurtjes. Maar daar kon best nog wat bij.... Ik had het toch koud en ja, oké, door slaan kun je iemand ook opwarmen. Of een wollen deken om mij heen hangen terwijl ik niks aan heb en ja dat kriebeld wel een beetje...grrr... Wat zorgzaam is mijn Dominant toch voor mij ;-)
Alleen kon ik weer es niet stilliggen daar zo op de bank in de woonkamer, en überhaupt de hele ochtend, ook al werd mij dat herhaaldelijk gevraagt. - Moet ik nou helemaal opnieuw beginnen met jou?- Nee, maar, ik ben wat gevoelig al op wat plekjes en ik had er toch altijd al moeite mee...
Hm, nu moest ik toch plassen. En na wat jammeren mocht ik alle tape eraf halen, want met de helft nog om naar de wc of douche kruipen zag ik even niet zo zitten. Aan de andere kant: het tape er weer af moeten halen zag ik ook niet zo zitten, maar goed, het zal toch moeten. En ja, toen vloekte ik wel even, innerlijk dan, geloof ik...hoop ik.... Jeetje wat een piep-gevoel.... En jeetje wat had daar iemand plezier naast mij.... En jeetje wat begon ik mijn billen nu te voelen. Want alle slagwerktuigen zijn ook mee verhuisd inclusief de stok en ook gebruikt vandaag.
En jeetje wat moest ik nodig plassen...
Toen ik weer opgelucht terugkwam lasten wij even een rustpauze in. Deze keer voor hem niet voor mij. Ook een Dominant kan zich even niet zo lekker voelen en dat kwam vooral door zijn rug. Zo kleden wij ons weer aan en ging ik wat drinken halen. Erbij verbaasde ik mij over zijn keus vandaag: thee!!!! ???? !!!!! Dat was zeker nieuw. Oké, ik maak wel thee, onderwijl hij mijn weekberichtjes van de verhuisperiode las die ik een boekje geschreven had door gebrek aan internet toen.
Ook dat is erg fijn, gewoon zo zitten en praten met elkaar en een beetje knuffelen.... maar het zou toch zonde zijn om je subje niet nog wat meer te gebruiken op zo een dag. Zo had ik al gauw weer mijn jurk uit en weer mijn borsten afgebonden . Ook maakte hij een erg mooie bondage bij mijn onderrug/billen. Zo gingen wij dan de wii aansluiten , want dat had ik tot nu nog niet gedaan en hij wou mij erbij helpen. Die stond dan nog op zolder en daar hangt een erg mooie balk die het hanggedeelte inderdaad erg dichtbij laat komen...slik.... Mijn borsten werden steeds blauwer en aan ooit eraan te hangen wil ik nog even niet denken. Dat is eng, maar voor een masochistje ook weer spannend... De wii was gauw gevonden, en ook wat verlengsnoeren, die aanleiding gaven tot het volgende gesprek:
-Hm, die maken erg mooie striemen..- -Nee!!!! - - Jawel, ze maken mooie striemen.- - Maar daar zijn ze niet voor.- - En wie bepaald dat waarvoor ze zijn?- - Jij...zucht... en .... dan heb ik niets gezegd.- - Dan doe ik maar alsof ik niks gehoord heb.... Hey, daar hangen mooie snoeren. Die striemen heel goed.- - Oh, ja, leuk zo een snoer....- ;-) :)
Oké, de wii ging zo niet goed aan te sluiten met het verkeerde kabel dus dat moet later maar. Maar de strokenzweep doet het wel erg goed, vooral op mijn afgebonden borsten. Dat kwam goed aan. Zou toch ook wat zijn als ik het weer koud zou krijgen... Af en toe deed hij ook maar alsof hij mij wou slaan en automatisch kromp ik al ineen. - Aansteller!- Nou, dat is gemeen!!!! Alleen ontglipte mij dan weer de opmerking dat de zweep wel erg veel tocht veroorzaakt en zo het effect van warmte produceren vermindert... Hm, dat had ik beter kunnen laten... - Ga maar daar staan. Daar kan ik wel wat aan doen- chips, waarom kan ik nou nooit mijn mond houden. En ja, als je maar enkele stroken gebruikt, is het probleem met de tocht gelijk opgelost en het maakt erg mooie striemen.
Ook verzon hij weer iets ergs leuks met getalletjes. Hij had mij een aantal keren geslagen en vroeg hoe vaak dat was. Ik wist het niet. Ik moest het wel gaan gokken en het verschil dat ik ernaast lag zou ik nog als klappen gaan krijgen. Ik gokte op 6 terwijl het er 10 waren geweest dus sloeg hij mij nog 4 keer. - Hoe vaak heb ik nou geslagen dan?- Jeetje... wat is dat nou weer voor vraag en ik was altijd al zo slecht in dat soort sommen en nu kon ik mij al helemaal niet meer concentreren en ik begreep oo niet goed hoe hij het bedoelde. Hij had mij dus eerst 10 keer geslagen, maar wou hij dat nou weten dan... of het totaal....Het is eigenlijk een erg makkelijke som, alleen in mijn positie even niet meer te volgen en ik wou niet nog meer klappen. Argh....!!! Hij legde mij de som uit. 14 was het antwoord uiteraard. - Dan moet ik je alweer straffen want je kan niet rekenen. - En dat kregen dan wel mijn billen te voelen.
Ook de stok maakte later nog een paar striemen op mijn bovenbenen en ook tijdens dit spel kwam ik weer door toch erg rake klappen aan mijn grens en kwamen er wat traantjes en bevrijding en mooie kleuren op mijn billen:
En dan was het over, dit eerste langere spel in dit huis. En ik had deze keer alle tijd om bij te komen, op te ruimen, want niemand had er last van. Wat heerlijk en wat onwennig. En wat heb ik zin in meer....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten